Diana Weckx

Al sinds mijn kinderjaren teken ik graag.
In 2011 ben ik bij Helen Brouns begonnen met les. Dat heeft mij enorm vooruit geholpen.

Mijn eerste werken ziet u hieronder
Ze zijn gemaakt op de schilderles, zoekend naar welke stijl en materiaal (drager) het beste bij mij past.
Allerlei technieken heb ik bij Helen geleerd en onderzocht.

Het onderwerp lijkt belangrijk. Maar we zullen verder in de lessen leren dat dit niet zo is. Het gaat om de vertaling, techniek en het gevoel dat men in een beeld inbrengt.
Zo heb ik een hele reeks gemaakt met ‘was aan de lijn’. Vooral acryl op papier. Dat is voor mij de prettigste drager. Papier is veelzijdig .

Was aan de lijn.

Ook hier weer papier als drager. Afmeting: 54 cm / 103 cm
Deze twee langwerpige doeken vormen een tweeluik. De zachte, gelaagde achtergrond, de warme aardetinten gecombineerd met felrood en wit, én het subtiele ruitjespatroon (als van grof linnen of kant) dat door de verf heen schemert, geven deze bloemcomposities een diepe, bijna poëtische lading.

Titel: Weefsel van de tijd. (Luik I & II)

Dit tweeluik brengt een ode aan de klaproos (poppy), de bloem die wereldwijd symbool staat voor troost, herinnering en de kwetsbaarheid van het leven. De twee doeken weerspiegelen de cyclus van de menselijke geest: het vasthouden en het loslaten van momenten uit het verleden. Op het eerste doek domineert een grote, vurige rode klaproos boven een serene witte bloem. Dit verbeeldt de kracht van levendige, intense herinneringen die direct naar de oppervlakte schieten. Op het tweede doek zijn de rollen omgedraaid; de kleuren zijn zachter, alsof de tijd eroverheen is gegaan, en een witte bloem bloeit nu prominent in het midden, terwijl een jonge knop daarboven nog geduldig wacht om open te barsten. Het detail van de geometrische, textielachtige structuur die op beide schilderijen in de achtergrond is verwerkt symboliseert het ‘weefsel van de tijd’. Onze herinneringen vervagen weliswaar naarmate de jaren verstrijken—net zoals de bloemen opgaan in de abstracte achtergrond—maar de draden van het verleden blijven voor altijd met ons verweven. Het is een verstild, warm beeld van vergankelijkheid dat tegelijkertijd troost biedt.

Tekenen blijft ook altijd een heerlijke bezigheid.
Is het niet om een voorstudie te maken dan wel heerlijk op vakantie met een tekenblok.

TEKENEN

Potloodtekening in combinatie met aquarelverf.
Dit is een van mijn laatste werken. Gemaakt met lakverf.
Ik voel me steeds vrijer met en op papier.